Απελθούσα εκκλησιαστική επιτροπή -παράδοση & άλλα τινά ...

Το Σαββατοκύριακο που πέρασε, πολλά καλά συνέβησαν στο χωριό μας, στο Ψάρι. Αντίθετα με τις υπερβολές που γράφονται κατά περιόδους στα κοινωνικά δίκτυα προς χάρη ενός «Like» -και τοποθετώ πρώτα εμένα σ’ αυτό το κυνήγι της ψευδαίσθησης-, η γαλήνη ήταν αυτή που κυριάρχησε στο καταπράσινο χωριό μας, η απίστευτη δροσιά που χάιδευε τις αισθήσεις, η χωρίς προσπάθεια καλή διάθεση. Τα δήθεν και τα επίπλαστα τα διαλύει η αρμονία και η ουσία επικρατεί όλων των άλλων πραγμάτων που κατά καιρούς γιγαντώνονται από το μικρό, το μη ουσιώδες, το ακίνδυνο, το ανθρώπινο.

        Στην εκκλησία την Κυριακή δεν σκόπευα να πάω, πάνω στις κουβέντες όμως, πληροφορήθηκα από τον πρόεδρο της Αδελφότητας ότι, μετά την εκκλησία, η απελθούσα εκκλησιαστική επιτροπή θα παρέδιδε στην καινούργια, σε δημόσια συνάθροιση. Πρώτη φορά νομίζω στο βίο της Κοινότητας, θα συνέβαινε κάτι τέτοιο, έτσι, μετά τον πρώτο καφέ κατά το χάραμα στο σπίτι ανάμεσα στις καρυδιές, λίγο πριν τελειώσει η λειτουργία της Κυριακής, βρέθηκα στην εκκλησία φορώντας φυσικά τη μάσκα μου. Μέσα στο ναό, ελάχιστα άτομα υπήρχαν λόγω του πρωτόκολλου που εφαρμόζεται και στις εκκλησίες, έξω όμως βρισκόντουσαν περισσότερα καθισμένα σε καρέκλες. Την ώρα που εισήλθα στο ναό, μόλις είχε τελειώσει η λειτουργία και άρχισε μνημόσυνο υπέρ ανάπαυσης της αείμνηστης Δήμητρας Σταματοπούλου. Μετά το πέρας του μνημόσυνου, κατευθυνθήκαμε στον περίβολο του Κυλικείου -στις πρωινές σκιές των καρυδιών και των πουρναριών- και γευτήκαμε κόλλυβα και καφέ εξαιρετικό από την Μαρίνα Στασινοπούλου, κόρη της εκλιπούσης.

        Ο παπά Κώστας, ο εφημέριος της εκκλησίας του Αγιάννη, απολάμβανε σαν κι εμάς τα σπιτικά κόλλυβα και τον καλοψημένο καφέ, αμίλητος, όπως κι εμείς άλλωστε τις στιγμές εκείνες, υπακούοντας μάλλον ασυνείδητα κι αυτός στη θέληση της αγνής Φύσης που μας είχε στη καρδιά της.

        Αμέσως μετά, τον λόγο έλαβε ένας έκ των επιτρόπων της απελθούσης επιτροπής, ο πρόεδρος της Αδελφότητας Γιώργος Β. Κωνσταντόπουλος και, ανέπτυξε δίχως βιάση όλα τα θέματα που χειρίστηκε με άριστο τρόπο η απελθούσα επιτροπή. Στα θέματα αυτά, οι στοχευμένες δωρεές Ψαραίων, όπως για παράδειγμα, η αλλαγή της σκεπής, η αγορά απορροφητήρα κεριών, η αγορά κολυμπήθρας και πολλών ακόμα χρήσιμων πραγμάτων, η διεκπεραίωση όλων αυτών και πολλών άλλων θεμάτων, ήταν επιτυχής από κάθε άποψη και μάλιστα πρώτη φορά με τόση διαφάνεια. Η απελθούσα εκκλησιαστική επιτροπή, με μέλη της επίσης τον Βασίλη Λιακόπουλο και τον Γιάννη Δ. Καλκανά (ταμία) και με την άριστη συνεργασία του προέδρου αυτής, του παπά Κώστα, όλα αυτά τα χρόνια συνέβαλε τα μέγιστα χάριν του Αγιάννη. Φυσικά με τις  μεγάλες δωρεές Ψαραίων που αξιοποιήθηκαν στο έπακρο.

        Στη συνέχεια, ο ταμίας της επιτροπής Γιάννης Δ. Καλκανάς, διάβασε τα οικονομικά στοιχεία που από τη φύση τους είναι φτωχά για ένα τόσο μικρό χωριό όπως το δικό μας, στα έργα που έγιναν αναφέρθηκε και ο Βασίλης Λιακόπουλος και αμέσως μετά, πάλι ο Γιώργος Β. Κωνσταντόπουλος πήρε το λόγο για όσα θέματα το τελευταίο διάστημα είδαν τη δημοσιότητα στα κοινωνικά δίκτυα. Προς στιγμή, ο οξύθυμος λόγω χαρακτήρα παπά Κώστας, πήγε να καταδώσει τον διαπράξαντα υποτίθεται πράξεις άνομες, αστραπιαία όμως ο Γιώργος Β. Κωνσταντόπουλος έσβησε τη φωτιά που ο παπάς θ’ άναβε. Δεν άργησε όμως ο παπάς πάλι να ξεφύγει και να εκστομίσει το αμίμητο: κουμάντο εδώ κάνω εγώ! Στο σημείο εκείνο, η ομήγυρη, δηλαδή η πραγματική εκκλησία της Κοινότητας, γέλασε δυνατά, ο δε Γιώργος Β. Κωνσταντόπουλος με λίγα και καλά λόγια έβαλε τον παπά στη θέση του, στο να είναι δηλαδή καλός ποιμενάρχης. Εκεί ακριβώς ειπώθηκε και το λαϊκό γνωμικό: «υπάρχουν παπάδες μ’ αρχίδια και αρχίδια παπάδες, εμείς θέλουμε παπά μ’ αρχίδια».

        Ευθύς αμέσως, όλα κύλησαν ομαλά και η απελθούσα επιτροπή θα παρέδιδε στην καινούρια. Εκεί όμως διαπιστώθηκε ότι ο ταμίας της νέας επιτροπής Νίκος Χ. Ζαφειρόπουλος, δεν είχε έρθει. Προς στιγμή δημιουργήθηκε μία μικρή ένταση, ο παπάς απαιτούσε να γίνει η παράδοση, αλλά πως θα γίνει παράδοση χωρίς να παραλάβει ο ταμίας; Το αδιέξοδο που δημιουργήθηκε το έλυσε η συντριπτική πλειοψηφία της παρούσης εκκλησίας της Κοινότητας που δεν δέχτηκε να γίνει η παράδοση χωρίς την παρουσία του ταμία. Βέβαια, ο Νίκος Χ. Ζαφειρόπουλος, δεν έχει στις προτεραιότητες του τη διάθεση να δίνει λύσεις από πόστα που αποδέχεται. Προτιμά να διαιωνίζονται τα προβλήματα παρά να λύνονται, πιθανόν επειδή αρέσκεται στο να βάζει λάδι στη φωτιά αντί για νερό. Αργότερα, όπως πληροφορήθηκα, έδωσε γραπτώς την παραίτησή του κι έτσι ο παπά Κώστας είναι στη διαδικασία αναζήτησης νέας εκκλησιαστικής επιτροπής μιάς ο Βασίλης Λιακόπουλος προτίθεται να παραιτηθεί, παραμένοντας προς το παρόν ο Ορέστης Σαρρής και ο Αριστείδης Στρίκος.

        Όταν τελείωσε η συζήτηση των θεμάτων που άνοιξαν, πήρε τον λόγο ένας Ψαραίος και απευθυνόμενος προς τον παπά Κώστα, ρώτησε: «εγώ και μερικοί ακόμα Ψαραίοι παπά Κώστα, σκοπεύουμε να χτίσουμε ένα μικρό ναό του θεού Απόλλωνα πάνω στο βουνό, πρέπει να απευθυνθούμε στον δεσπότη για την σχετική άδεια; Μπορείς να μας πληροφορήσεις;». Το ερώτημα έμεινε αναπάντητο …

 

 

 

Βασίλης Κ. Αναστασόπουλος

Σημείωση: οι φωτογραφίες από τον περίβολο του Κυλικείου είναι του Γιώργου Θ. Κωνσταντόπουλου.

 


 

 

 

 

 

 

 

Opsarion.gr 

Αναζήτηση

Online Επισκέπτες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 15 επισκέπτες και κανένα μέλος

Το Ψάρι στο Facebook