Αντιπαράθεση απελθούσης εκκλησιαστικής επιτροπής & εφημέριου στο Ψάρι

Το Ψάρι είναι ένα ορεινό χωριό χτισμένο στα 900 μ. και βρίσκεται στην τελευταία απόληξη του Μαινάλου προς τα δυτικά. Γύρω του ένα τεράστιο πυκνό δάσος από πουρνάρια το «φυλάει» από τους πάσης φύσεως τουριστικούς οδηγούς. Είναι ένα μικρό ατόφιο χωριό ψηλά στο βουνό.

Σαν χωριό, έχει πολλές ελλείψεις, για παράδειγμα, δεν έχει ένα καφενείο να συναθροίζεται ο κόσμος του και να κουτσομπολεύει και να κρίνει.

Δεν είναι παραδοσιακό και διατηρητέο χωριό παρόλο που τα περισσότερα σπίτια του (90%) είναι παλιά και πετρόχτιστα.

Δεν έχει πλακόστρωτα πεζοδρόμια, πλακόστρωτα καλντερίμια, παρά μόνο μία μικρή, υποτυπώδη πλατεία που την έφτιαξαν κακοί εργολάβοι.

Ο περαστικός που θα διασχίσει το χωριό από τη μία του άκρη ώς την άλλη μιάς και ο δημόσιος δρόμος περνά από τα σπλάχνα του, δεν θα διακρίνει κάτι ιδιαίτερο να τον κάνει να σταματήσει. Μονάχα αραιά και που, μερικά αυτοκινούμενα οχήματα με Γερμανούς, Γάλλους ή Αυστριακούς, θα σταματήσουν στην μικρή πλατεία του να περάσουν την βραδιά τους και να συνεχίσουν το επόμενο πρωί τον δρόμο τους προς τους τουριστικούς προορισμούς της αρχαίας Ολυμπίας, του Επικούρειου Απόλλωνα, ή να κινηθούν προς τον τουριστικό όγκο του Μαινάλου με τα όμορφα κεφαλοχώρια.

Που συναθροίζεται ο καλοκαιρινός κυρίως επισκέπτης θα το δούμε στη συνέχεια. Κυρίως στα σπίτια, που όλα είναι ανοιχτά σε γνωστούς και άγνωστους, όμως συναθροίζεται και στους χώρους του Κυλικείου, σε ένα ανυπέρβλητο χώρο κάλλους και αρμονίας, συναθροίζεται στο παλιό και ανενεργό δημοτικό σχολείο και στο πολυχώρο του λαογραφικού μουσείου. Αυτές τις υποδομές, τις έφτιαξαν οι Ψαραίοι, σιγά-σιγά, με τον οβολό τους και την αξιοσύνη τους. Άλλος συνέδραμε κάτι περισσότερο, άλλος κάτι λιγότερο, πολλοί έβαλαν και προσωπική εργασία και διαρκώς εργάζονται για τη συντήρηση αυτών των υποδομών.

Υπάρχουν μοναδικοί χώροι περιπάτου, τόσο οι λιγοστοί αγροτικοί δρόμοι όσο και τα παλιά μονοπάτια, που, με μικρή συντήρηση, στέκονται φιλόξενα στην πατημασιά την ανθρώπινη. Αυτά τα μονοπάτια οδηγούν παντού, σε όλες τις κατευθύνεις του μοναδικού γεωγραφικού ανάγλυφου. Σε ρέματα και σε φαράγγια, σε χωράφια χέρσα και ψηλά, στα βουνά που κυκλώνουν το χωριό μας. Οδηγούν σε παλιές και ξεχασμένες βρύσες, σε τρούπες και σε αμέτρητες ξερολιθιές, σε βίγλες και στους δυνατούς αέρηδες.

Το χωριό μας, πρώτη φορά το γράφω εδώ, μαρτυρά ζωή συνεχόμενη, τουλάχιστον 4-5 χιλιάδων χρόνων. Αυτό όμως είναι ένα άλλο θέμα που δεν αφορά το παρόν άρθρο.

Ιδιαίτερη σημασία για όλους εμάς, έχει ο χώρος που στην καρδιά του βρίσκεται ο Αγιάννης ο Πρόδρομος, η εκκλησία μας. Είναι ο χώρος που περιλαμβάνει το Κυλικείο, το γήπεδο μπάσκετ, το μεγάλο πλακόστρωτο. Αυτός ο χώρος, έχει μία ανεξήγητα μεγάλη ενεργειακή δύναμη. Αυτόν λοιπόν τον καταπληκτικό χώρο, με μεράκι και αγάπη τον έφτιαξαν όλοι οι Ψαραίοι, άλλοι έφτιαξαν την όμορφη πέτρινη βρύση, άλλοι συνέδραμαν οικονομικά στο μεγάλο πλακόστρωτο, άλλοι συντήρησαν με αγάπη τον Αγιάννη, μέσα και έξω, πότε αλλάζοντας την σκεπή και τα κεραμίδια του, πότε με τις όμορφες τοιχογραφίες του, πότε με το ένα και πότε με το άλλο. Η προσφορά όλων των Ψαραίων είναι ανεκτίμητη χάριν του Αγιάννη του Πρόδρομου. Γιατί; Διότι είναι ο βιγλάτορας του χωριού μας, ο δικός μας άγιος, είναι αν θέλετε η ζωντανή μας παράδοση μιάς και υπάρχει στον χώρο τουλάχιστον από το 1700 μ.Χ.

Ανεξάρτητα από την διαμόρφωση του καθενός μας, διότι μας αρέσει ή όχι, είμαστε όλοι διαμορφωμένοι, από την παιδική μας ηλικία μέχρι την ηλικία που βρίσκεται ο καθένας μας, είμαστε αυτό που οι άλλοι θέλησαν να είμαστε, το σπίτι μας, το σχολείο, ο στρατός, η θρησκεία, η κοινωνία. Εμείς, αν το εμβαθύνουμε, δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε, διότι για να το μάθουμε, θα πρέπει να αποτινάξουμε από πάνω μας όλα αυτά τα βάρη των διαμορφώσεων μας. Όμως, το θέμα μας δεν είναι αυτό, και συγχωρείστε μου που βγήκα λίγο έξω από αυτό. Ο Αγιάννης ο Πρόδρομος λοιπόν, βρίσκεται στην καρδιά όλων μας, ανεξάρτητα αν πιστεύουμε ή όχι. Ο βιγλάτορας του χωριού μας, στέκεται έξω από τα ανθρώπινα αλλά είναι μέσα μας, σαν ένα αναπόσπαστο κομμάτι μας. Και για τον λόγο αυτό τον φροντίζουμε, τον έχουμε πεντακάθαρο, τον ομορφαίνουμε συνεχώς όπως μπορούμε και πάντοτε, είναι η αναφορά μας.

Ο Αγιάννης ο Πρόδρομος, σε όλο αυτά το διάβα των αιώνων, αν μπορούσε να μιλήσει θα μας έλεγε πολλά πράγματα, αλλά δεν μιλά. Μιλάνε όμως τα έργα που έχουν γίνει στο όνομά του. Και σε όσα έγιναν μέσα και γύρω από αυτόν, συνέβαλαν τα μέγιστα οι εκάστοτε εκκλησιαστικές επιτροπές του. Αλλά και αυτές αποτελούνταν από Ψαραίους/ες, άνδρες και γυναίκες. Πάλι εμείς δηλαδή.

Σε αυτή την περασιά του χρόνου και των αιώνων, σταθήκαμε τυχεροί διότι είχαμε και παπάδες άξιους. Δικούς μας ή παπάδες από γειτονικά χωριά, που συνέβαλαν και αυτοί με ό,τι τους αναλογούσε στην εμορφάδα του.

Αυτά όλα τα θαυμαστά, ας τα ονομάσουμε έτσι αν και δεν είναι δόκιμος ο όρος, μέχρι πρότινος. Διότι, εδώ και λίγο καιρό, η πολύχρονη ή και η μερικών αιώνων αρμονία, χάθηκε και πήρε τη θέση της η δυσαρμονία. Αποτέλεσμα αυτής της δυσαρμονίας, είναι η αρχική απόφαση (αιτία) του παπά που είναι ο εφημέριος μας και κατά την οποία, όρισε εκκλησιαστικό επίτροπο που δεν τυγχάνει της αποδοχής της απελθούσης εκκλησιαστικής επιτροπής.  

Η απελθούσα εκκλησιαστική επιτροπή, επιτέλεσε έργο άξιο λόγου (όπως και όλες οι προηγούμενες), αλλά η καινούργια που όρισε ο εφημέριος μας, ακροπατεί και ουσιαστικά δεν υφίσταται. Και τούτο διότι, οι επίτροποι που είχε ορίσει ο παπάς του χωριού μας, παραιτήθηκαν (δύο από αυτούς), ένας τρίτος υπάρχει δεν υπάρχει, μετεωρίζεται δηλαδή μεταξύ του κενού και της ανυπαρξίας και αυτός που έχει μείνει μόνο σαν εκκλησιαστικός επίτροπος, είναι αυτός που η απελθούσα εκκλησιαστική επιτροπή δεν τον θεωρεί ικανό για την θέση αυτή.  

Η διαμάχη που έχει προκύψει γύρω από τα εκκλησιαστικά ζητήματα, δεν είναι απόλυτα κατανοητή από τον γράφοντα, ο οποίος άλλωστε δεν έχει εμβαθύνει ιδιαίτερα στα θέματα της εκκλησίας.

Η γενική στάση του εφημέριου μας, είναι κατά περιόδους κακή, οι δε πράξεις του δεν συνάδουν με το ράσο που φορά, και φροντίζει μερικές φορές να το προσβάλει. Με ποικίλους τρόπους, που δεν θα αναλυθούν εδώ, αλλά ίσως σε μελλοντικό άρθρο αφιερωμένο αποκλειστικά σε αυτόν, για τα «έργα και ημέραι» του. Ο εφημέριος μας, κατάγεται από το γειτονικό μας χωριό Σέρβου και επιθυμεί διακαώς να κάνει «κουμάντο», στα δικά μας πράγματα. Όπως δείχνουν τα πράγματα, παπάς και εκκλησιαστικός επίτροπος, πορεύονται από κοινού αν και γνωρίζουν την αντιπαράθεση που έχει γεννηθεί και υφίσταται.

Η Μητρόπολη Γόρτυνος & Μεγαλοπόλεως, γνωρίζει με κάθε λεπτομέρεια, τόσο τις πράξεις του εφημέριου μας και όσα τελευταία δυσάρεστα συνέβησαν στο ήσυχο χωριό μας, και αυτή, κατά περίεργο λόγο, παίζει τον ρόλο του Πόντιου Πιλάτου, ενώ, και αυτή, μπορεί άμεσα να δώσει λύση στο σοβαρό πρόβλημα που υπάρχει και δηλητηριάζει τον καθαρό αέρα του χωριού μας. Μάλιστα, κατά τον εσπερινό που πραγματοποιήθηκε χθές το απόγευμα στον Αγιάννη τον Πρόδρομο, την παραμονή δηλαδή της γιορτής του, παραβρέθηκε και λειτούργησε ο ίδιος ο Μητροπολίτης κύριος Ιερεμίας καθώς και ο αρχιμανδρίτης κύριος Κανάκης. Μετά το πέρας δε του εσπερινού, σε ομιλία του ο Δεσπότης μας, μεταξύ των άλλων, είπε ότι, στην Μητρόπολη Γόρτυνος & Μεγαλοπόλεως 54 χωριά δεν έχουν παπά και δεν γίνονται σε αυτά λειτουργίες, ο δικός μας παπάς, είναι πολύ καλός και δεν προτίθεται να τον μετακινήσει διότι τότε θα μείνει ο Αγιάννης ο Πρόδρομος χωρίς παπά!

Με πρωτοβουλία της απελθούσης εκκλησιαστικής επιτροπής, μία ημέρα νωρίτερα, πραγματοποιήθηκε στο χωριό μας λαϊκή συνέλευση (ο γράφων δεν παρέστη) κατά την οποία αποφασίστηκε ότι, ο συγκεκριμένος εφημέριος δεν είναι πλέον επιθυμητός στο χωριό μας. Μάλιστα υπεγράφη και σχετικό κείμενο με τις υπογραφές όσων συμμετείχαν στην λαϊκή αυτή συνέλευση. Με δυό λόγια, η εκκλησία της Κοινότητας Ψαρίου επιθυμεί αλλαγή εφημέριου. Το κείμενο αυτό υπογεγραμμένο από την λαϊκή συνέλευση, θα μας δοθεί εντός των προσεχών ημερών και θα το δημοσιεύσουμε.

Για την εξακρίβωση της αλήθειας των πραγμάτων, καλό και δίκαιο είναι ν’ ακουστούν και οι δυό αντιμαχόμενες πλευρές, έτσι ώστε, ο κάθε ένας από εμάς να αποκτήσει σφαιρική άποψη των όσων έχουν γίνει και όχι μερική. Ως εκ τούτου, η σελίδα μας, είναι στη διάθεση και των δύο αντιμαχόμενων πλευρών, για να εκθέσουν τις θέσεις τους.

Από την διαμάχη που έχει προκύψει, η σελίδα μας και ο διαχειριστής της, στέκονται σαν απλοί παρατηρητές διότι έχουν την γνώμη ότι όλα αυτά που γίνονται το τελευταίο διάστημα στο χωριό μας, αδικούν το χωριό μας αφενός και αφετέρου εμάς τους ίδιους τους Ψαραίους.

 

 

 

 

 

 

Βασίλης Κ. Αναστασόπουλος

Αναζήτηση

Online Επισκέπτες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 16 επισκέπτες και κανένα μέλος

Το Ψάρι στο Facebook